Τραυματισμοί

Αχίλλειος τένοντας Δρομέας τον χειμώνα

Παθήσεις Αχίλλειου Τένοντα | Όσα πρέπει να γνωρίζετε

Ο πόνος στο πίσω μέρος του αστραγάλου ή του ποδιού είναι συχνά αποτέλεσμα προβλημάτων κατά μήκος της πορείας του αχίλλειου τένοντα ή στο σημείο κατάφυσής του στη πτέρνα. Οι διαταραχές του αχίλλειου τένοντα ποικίλουν, από χρόνιες καταστάσεις λόγω υπερχρήσης που οδηγούν σε φλεγμονή και εκφύλιση του τένοντα (τενοντίτιδα αχίλλειου τένοντα), ως οξείς τραυματισμούς από αθλητικές ή άλλες δραστηριότητες (ρήξη αχίλλειου τένοντα).

Τι είναι ο αχίλλειος τένοντας?

Ο Αχίλλειος τένοντας βρίσκεται στο πίσω μέρος του αστραγάλου και συνδέει τους μυς της γάμπας με το οστό της πτέρνας. Διευκολύνει δραστηριότητες όπως περπάτημα, τρέξιμο και άλματα. Ο Αχίλλειος είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος τένοντας στο σώμα μας. Υπόκειται σε 2-3 φορές σωματικό βάρος κατά το κανονικό περπάτημα και 3-6 φορές βάρος σώματος ή περισσότερο με δραστηριότητες τρεξίματος και άλματος.

Αχίλλειος τένοντας κράμπα
Αχίλλειος τένοντας πόνος

Τενοντίτιδα Αχίλλειου Τένοντα

Η τενοντίτιδα αχίλλειου τένοντα είναι μια χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από πόνο και συχνά οίδημα στον αχίλλειο τένοντα. Τα συμπτώματα οφείλονται σε οίδημα και φλεγμονή του ιστού που περιβάλλει τον αχίλλειο τένοντα.

Ποια είναι τα είδη τενοντοπάθειας αχιλλείου?

Υπάρχουν 2 κύριες κατηγορίες τενοντοπάθειας ή τενοντίτιδας αχιλλείου:

  • Μη καταφυτική τενοντοπάθεια (κλασσική τενοντίτιδα αχιλλείου, non-insertional achilles tendonitis): Στην κλασική αχίλλειο τενοντίτιδα, τα συμπτώματα πόνου και οιδήματος εντοπίζονται τυπικά 2-6 cm πάνω από την κατάφυση του αχίλλειου τένοντα στο οστό της πτέρνας.
  • Καταφυτική τενοντοπάθεια (insertional achilles tendonitis): Σε αυτόν τον τύπο, η παθολογία εντοπίζεται στην πρόσφυση του αχίλλειου τένοντα στο οστό της πτέρνας. Τυπικά ανευρίσκεται σε αυτές τις περιπτώσεις μια οστική προβολή της πτέρνας, ή παραμόρφωση Haglund.

Differential
Διαφορική διάγνωση
Insertional Achilles on
Παραμόρφωση Haglund

Τενοντίτιδα Αχιλλείου – Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της τενοντίτιδας του Αχίλλειου μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με την βαρύτητα της πάθησης. 

Η τυπική συμπτωματολογία περιλαμβάνει:

  • Πόνο και δυσκαμψία στον αχίλλειο τένοντα, ιδιαίτερα το πρωί, ή μετά από περιόδους αδράνειας.
  • Πόνο που επιδεινώνεται με δραστηριότητα, ή άσκηση
  • Οίδημα και ευαισθησία στον τένοντα
  • Αίσθημα τριξήματος κατά την κίνηση στην ποδοκνημική
  • Εξόγκωμα ή πάχυνση στον αχίλλειο τένοντα κοντά στην πτέρνα
  • Παραμόρφωση Haglund

Διάγνωση – Κλινική Εξέταση

Η εξέταση θα αποκαλύψει συνήθως οίδημα και ευαισθησία γύρω από τον Αχίλλειο τένοντα. Ο γιατρός μπορεί να ανιχνεύσει πρησμένο, φλεγμονώδη ιστό. Εάν έχει υπάρξει οποιοδήποτε είδος σχετικού τραυματισμού, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι ο τένοντας είναι άθικτος και ότι το πρόβλημα δεν είναι, στην πραγματικότητα, ρήξη αχίλλειου τένοντα. Αυτό γίνεται με την εκτέλεση του «Thompson Test», όπου ο ασθενής ξαπλώνει μπρούμυτα με τα πόδια του να κρέμονται από την άκρη του κρεβατιού. Στη συνέχεια, ο μυς της γάμπας συμπιέζεται και το πόδι πρέπει να κινηθεί σε παλαμιαία κάμψη εάν ο Αχίλλειος είναι άθικτος.

Thompson test schematic
Thompson test
Thompson test

Διάγνωση – Απεικονιστικός έλεγχος

Οι ακτινογραφίες θα είναι συνήθως αρνητικές στην μη καταφυτική, κλασσική αχίλλειο τενοντίτιδα, εκτός εάν υπάρχει ασβεστοποίηση του αχίλλειου τένοντα, η οποία είναι σχετικά σπάνια (πιο συχνή σε ηλικιωμένους ασθενείς). Ωστόσο, για την καταφυτική αχίλλειο τενοντίτιδα, μπορεί να φανεί οστεόφυτο της πτέρνας στην ακτινογραφία. Μια μαγνητική τομογραφία μπορεί να δώσει μια λεπτομερή εικόνα των μαλακών μορίων, αλλά συνήθως δεν ενδείκνυται για την αρχική εκτίμηση της τενοντίτιδας του Αχίλλειου, εκτός εάν ο γιατρός προσπαθεί να απαντήσει σε μια συγκεκριμένη ερώτηση (μήπως έχει υποστεί ρήξη ο τένοντας;). Εάν χρειαστεί, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί υπερηχογράφημα, καθώς είναι πιο εύκολα διαθέσιμο και λιγότερο ακριβό από μια μαγνητική τομογραφία.

Τενοντίτιδα Αχιλλείου – Συντηρητική Θεραπεία

Οι περισσότεροι ασθενείς με αχίλλειο τενοντίτιδα μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με μη χειρουργική θεραπεία. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει μια περίοδο ξεκούρασης προκειμένου να υποχωρήσουν τα συμπτώματα, ακολουθούμενη από μια σταδιακή επιστροφή στις κανονικές δραστηριότητες. Τα στοιχεία της συντηρητικής θεραπείας μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Τροποποίηση Δραστηριότητας. Βραχυπρόθεσμα, μπορεί να χρειαστεί να σταματήσουν τυχόν δραστηριότητες που μπορεί να επιδεινώνουν το πρόβλημα. Αυτό περιλαμβάνει τρέξιμο, άλματα, περπάτημα σε λόφους, επαναλαμβανόμενο ανέβασμα σκαλοπατιών. 
  • Τροποποίηση παπουτσιών. Είναι σημαντικό να αποφεύγετε τα παπούτσια που επιδεινώνουν τα συμπτώματα. Γενικά, η χρήση καλά τοποθετημένων και άνετων παπουτσιών είναι ευεργετική. Μερικές τροποποιήσεις των παπουτσιών μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες. Μερικοί ασθενείς αισθάνονται πιο άνετα με τη χρήση πάτων μέσα στο παπούτσι. Ένα αυξημένο ύψος πτέρνας τείνει να αφαιρέσει μέρος του φορτίου από τον αχίλλειο τένοντα.
  • Φάρμακα. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ ή NSAIDS), 1-3 φορές την ημέρα, μπορούν να βοηθήσουν στην ύφεση των συμπτωμάτων βραχυπρόθεσμα και να σπάσουν τον κύκλο του πόνου και της δυσφορίας. Ωστόσο, για επιτυχή μακροπρόθεσμη διαχείριση, τα ΜΣΑΦ συνήθως χρειάζεται να συνδυαστούν με άλλες θεραπευτικές στρατηγικές.
  • Stretching της γαστροκνημίας και του αχίλλειου. Ένας σφιγμένος μυς αυξάνει τη δύναμη που διέρχεται από τον αχίλλειο τένοντα και προδιαθέτει σε μικρορήξεις. Ένα σταθερό πρόγραμμα διατάσεων της γάμπας είναι σημαντικό μέρος της θεραπείας.
  • Double leg heel rises. Ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης πολλαπλών επαναλήψεων και χαμηλής αντίστασης μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο. Εκτελέστε διπλές ανασηκώσεις πτέρνας, ενώ στέκεστε στην άκρη της σκάλας, (για περισσότερη κίνηση στον αστράγαλο). Ξεκινήσετε με 5 set των 5 επαναλήψεων, και αργά προχωρείστε σε 10 set των 15 επαναλήψεων.
  • Heel drops. Έκκεντρες Ασκήσεις Αχίλλειου Τένοντα: Ελεγχόμενες ασκήσεις, όπου ο αχίλλειος τένοντας επιμηκύνεται, έχουν αποδειχθεί πολύ χρήσιμες στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Οι ασθενείς θα πρέπει να  σταδιακά μέχρι την εκτέλεση 5 set των 10 επαναλήψεων. Αυτές οι ασκήσεις θα πρέπει να εκτελούνται 5-6 ημέρες την εβδομάδα κατά τη διάρκεια της φάσης της ενεργού θεραπείας, και στη συνέχεια 3 φορές την εβδομάδα, για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα υποτροπής. Είναι κρίσιμο αυτή η άσκηση να γίνεται προσεκτικά. Οι ασθενείς πρέπει πάντα να προθερμαίνονται πρώτα (π.χ. ποδήλατο γυμναστικής για 5-10 λεπτά) πριν εκτελέσουν αυτές τις ασκήσεις, για να αποφευχθούν οι τραυματισμοί.
  • Ενέσεις PRP. Έχει προταθεί ότι η έγχυση PRP, που λαμβάνεται από το αίμα του ίδιου του ασθενούς, μπορεί να διεγείρει την επούλωση. Ωστόσο, υπάρχει έλλειψη στοιχείων που να επιβεβαιώνουν ότι οι ενέσεις PRP είναι πιο αποτελεσματικές από τις παραδοσιακές θεραπευτικές επιλογές. Οι ενέσεις κορτιζόνης γενικά δεν συνιστώνται, λόγω του αυξημένου κινδύνου αποδυνάμωσης ή ακόμα και ρήξης του τένοντα.

Eccentric exercises for achilles issues
Έκκεντρες ασκήσεις για παθήσεις αχίλλειου τένοντα

Τενοντίτιδα Αχιλλείου – Χειρουργική Θεραπεία

Η χειρουργική θεραπεία της τενοντίτιδας αχιλλείου είναι σπάνια. Το χειρουργείο ενδείκνυται μόνο όταν η κατάλληλη συντηρητική θεραπεία έχει αποτύχει. Η συμμόρφωση του ασθενούς και η μετεγχειρητική διαχείριση είναι σημαντικοί παράγοντες για την πρόληψη της δυσκαμψίας του αστραγάλου ή της επανεμφάνισης των συμπτωμάτων.

Η χειρουργική επέμβαση συνήθως απαιτεί αφαίρεση του κατεστραμμένου ιστού και χειρουργική αποκατάσταση του τένοντα. Σε ορισμένες περιπτώσεις εκτεταμένης βλάβης, πραγματοποιείται μεταφορά ενός τοπικού υγιούς τένοντα (τενοντομεταφορά) για την ενδυνάμωση του άρρωστου αχίλλειου τένοντα. Απαιτείται μετεγχειρητική ακινητοποίηση, ακολουθούμενη από σταδιακή εισαγωγή εύρους κίνησης και ασκήσεις ενδυνάμωσης. Μπορεί να χρειαστούν 3-6 μήνες για να επιτευχθεί πλήρης ανάκαμψη. Μερικές γνωστές επιπλοκές είναι η υποτροπή και η δυσκαμψία του αστραγάλου.

Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα

Οι ρήξεις του αχίλλειου τένοντα συμβαίνουν συνήθως σε αθλητικά άτομα ηλικίας 30, 40 και 50 ετών. Ωστόσο, υπάρχει και μια μικρή ομάδα ασθενών ηλικίας 70 και 80 ετών που υποφέρουν από αυτόν τον τραυματισμό. Ο τραυματισμός εμφανίζεται συνήθως μετά από ξαφνική εφαρμογή δύναμης με αποτέλεσμα τη ρήξη (σπάσιμο) του αχίλλειου τένοντα. 

Η ανάκτηση της φυσιολογικής λειτουργίας του Αχίλλειου τένοντα είναι σημαντική για την επανέναρξη ενός ενεργού, υγιεινού τρόπου ζωής. Η ρήξη αχίλλειου τένοντα μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς συντηρητικά ή χειρουργικά. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι η μη χειρουργική και χειρουργική θεραπεία των ρήξεων του Αχίλλειου τένοντα παράγει ισοδύναμα αποτελέσματα.

Achilles tendon rupture
Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα

Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική θεραπεία για ρήξη αχίλλειου τένοντα μπορούν να αναμένουν ταχύτερη επιστροφή σε ένα επίπεδο δραστηριότητας πριν από τον τραυματισμό και χαμηλότερο ποσοστό επαναρήξης. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση εγκυμονεί κινδύνους επιπλοκών όπως μόλυνση ή προβλήματα επούλωσης τραυμάτων. Για το λόγο αυτό, η συντηρητική θεραπεία μπορεί να είναι προτιμότερη, ιδιαίτερα σε ασθενείς με διαβήτη, αγγειακές παθήσεις και σε όσους καπνίζουν μακροχρόνια.

Μηχανισμός ρήξης

O αχίλλειος τένοντας δέχεται το μέγιστο φορτίο όταν ο μυς της γάμπας συστέλλεται ενώ ταυτόχρονα ο αστράγαλος κινείται προς τα πάνω (ραχιαία κάμψη), πράγμα που προκαλεί επιμήκυνση του τένοντα (έκκεντρη φόρτιση). Αυτό μπορεί να συμβεί κατά την αλλαγή κατεύθυνσης, κατά την έναρξη του τρεξίματος, όταν σταματάμε απότομα, ή προσγειωνόμαστε από ένα άλμα. Αυτή η ξαφνική αυξημένη δύναμη μέσω του τένοντα μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη, με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να σπάσει ένα τεντωμένο λάστιχο.

Ο ασθενής με ρήξη αχίλλειου αισθάνεται έναν έντονο και οξύ πόνο στο πίσω μέρος του ποδιού. Ανάλογα με τη δραστηριότητα, οι ασθενείς συχνά περιγράφουν την αίσθηση ότι «χτυπήθηκαν στο πίσω μέρος του ποδιού» με μπάλα, ρόπαλο ή κλωτσιά. Η ρήξη του τένοντα μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνη. Ο τραυματισμός μπορεί να συνοδεύεται από οίδημα και εκχύμωση στην περιοχή.

Αμέσως μετά τον τραυματισμό, ο πόνος ποικίλλει. Μερικοί περιγράφουν πολύ λίγο ή καθόλου πόνο, ενώ άλλοι περιγράφουν μικρότερη, αλλά επίμονη ενόχληση. Μερικές φορές μπορεί να συνυπάρχει αδυναμία βάδισης. Είναι πολύ σπάνιο η ρήξη του Αχιλλέα να είναι μερική. Ωστόσο, μια επώδυνη αχίλλειος τενοντίτιδα ή μια μερική ρήξη του γαστροκνημίου μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνο σε αυτή την περιοχή. Η εξέταση από έμπειρο ορθοπεδικό χειρουργό είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση της σωστής διάγνωσης.

NBA Kevin Durant Injured – Achilles Snapped

Διάγνωση

Η διάγνωση της ρήξης του Αχίλλειου τένοντα γίνεται εύκολα με την φυσική εξέταση. Συνήθως, υπάρχει ένα κενό στον Αχίλλειο τένοντα στο σημείο της ρήξης που γίνεται αισθητό με ελαφρά ψηλάφηση της περιοχής. Ωστόσο, η κύρια δοκιμή για να προσδιοριστεί εάν ο Αχιλλέας έχει υποστεί ρήξη είναι το Thompson test. Αυτό ουσιαστικά περιλαμβάνει την τοποθέτηση του ασθενούς σε πρηνή θέση και τη συμπίεση της γάμπας. Εάν ο Αχίλλειος είναι άθικτος, το πόδι θα σηκωθεί (πελματιαία κάμψη). Εάν έχει ρήξη, το πόδι δεν θα κινηθεί και θα τείνει να βρίσκεται σε χαμηλότερη θέση.

Οι απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν μια ασαφοποίηση ή σκιά στην πλάγια προβολή. Ωστόσο, πιο συχνά οι απλές ακτινογραφίες είναι φυσιολογικές καθώς ο τραυματισμός είναι στον τένοντα και επομένως δεν επηρεάζει τα οστά του ποδιού. Η απεικόνιση με υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία επιβεβαιώνει την διάγνωση.

Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα – Θεραπεία

Οι ρήξεις του αχίλλειου τένοντα μπορούν να αντιμετωπιστούν τόσο συντηρητικά όσο και χειρουργικά. Και οι δύο θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι η συντηρητική και χειρουργική θεραπεία των ρήξεων Αχίλλειου τένοντα παράγουν ισοδύναμα αποτελέσματα σε πολλούς. Ωστόσο, η απόφαση για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί η ρήξη του Αχίλλειου τένοντα πρέπει να βασίζεται σε κάθε ασθενή ξεχωριστά, με εξατομικευμένη προσέγγιση. Μια παραμελημένη ρήξη του Αχίλλειου τένοντα μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια αδυναμία, χωλότητα, και συχνά δευτερογενή προβλήματα με το γόνατο, τον αστράγαλο και το πόδι. 

Συντηρητική θεραπεία

Η συντηρητική θεραπεία της ρήξης Αχίλλειου τένοντα συνίσταται στην τοποθέτηση και ακινητοποίηση του ποδιού σε ιπποποδία (equinus), μέχρι να επουλωθεί ο τένοντας. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει κάποιο τύπο μπότας (cam walker) με ανύψωση πτέρνας με πάτους ή σφήνες, ή γύψο. 

Το πρωταρχικό πλεονέκτημα της συντηρητικής θεραπείας είναι ότι δεν υπάρχουν προβλήματα επούλωσης ή μόλυνσης, εφόσον δεν γίνονται χειρουργικές τομές. Η λοίμωξη του τραύματος μετά από χειρουργική επέμβαση στον Αχίλλειο τένοντα μπορεί να είναι μια καταστροφική επιπλοκή και ως εκ τούτου, για πολλούς ασθενείς, ειδικά εκείνους με διαβήτη, αγγειακές παθήσεις και ασθενείς που καπνίζουν μακροχρόνια, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μη χειρουργικής θεραπείας.

Το κύριο μειονέκτημα της μη χειρουργικής θεραπείας είναι ότι η ανάρρωση είναι πιο αργή. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η συνολική επίδραση της μακροχρόνιας ακινητοποίησης και η απόκλιση από τη «φυσιολογική» δραστηριότητα για κάθε ασθενή ξεχωριστά. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να επιτρέψει την φόρτιση γρηγορότερα. Επιπρόσθετα, το ποσοστό επαναρρήξεως φαίνεται να είναι υψηλότερο με τις συντηρητικές θεραπείες.

Χειρουργική θεραπεία

Η χειρουργική θεραπεία των ρήξεων του Αχίλλειου τένοντα περιλαμβάνει την πραγματοποίηση μιας τομής στο κέντρο της ρήξης του τένοντα. Στη συνέχεια, ο τένοντας επισκευάζεται χρησιμοποιώντας ράμματα με τέτοιο τρόπο ώστε τα άκρα του τένοντα να εφάπτονται. Περιγράφονται τόσο ανοικτές όσο και διαδερμικές τεχνικές. Η ελάχιστα επεμβατική τεχνική αποκατάστασης της ρήξης του Αχιλλέα έχει αποδειχθεί ότι είναι ισοδύναμη, αλλά με λιγότερες επιπλοκές τραύματος και μόλυνσης από την τυπική ανοιχτή τεχνική, αν και με υψηλότερο κίνδυνο τραυματισμού νεύρων. Η χειρουργική αποκατάσταση επιτρέπει την γρηγορότερη φόρτωση και κινητοποίηση. Η εξατομικευμένη φυσικοθεραπεία είναι σημαντική για την αποκατάσταση της δύναμης και της ισορροπίας μετά το χειρουργείο.

Τα πλεονεκτήματα της χειρουργικής αποκατάστασης του αχίλλειου τένοντα περιλαμβάνουν:

  • Ταχύτερη ανάρρωση
  • Πρώιμη κινητοποίηση
  • Χαμηλότερο ποσοστό επαναρρήξεως: Το ποσοστό υποτροπής μπορεί να είναι σημαντικά χαμηλότερο σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική θεραπεία (2-5%) σε σύγκριση με ασθενείς που υποβλήθηκαν σε συντηρητική θεραπεία (8-12%).

Το κύριο μειονέκτημα της χειρουργικής αποκατάστασης της ρήξης του Αχίλλειου τένοντα είναι η πιθανότητα εμφάνισης χειρουργικών επιπλοκών, όπως προβλήματα επούλωσης, μόλυνση ή επώδυνη ουλή.

FAQ – Συχνές Ερωτήσεις

Τι είναι ο Αχίλλειος Τένοντας?

Ο Αχίλλειος τένοντας βρίσκεται στο πίσω μέρος του αστραγάλου και συνδέει τους μυς της γάμπας με το οστό της πτέρνας. Διευκολύνει δραστηριότητες όπως περπάτημα, τρέξιμο και άλματα. Ο Αχίλλειος είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος τένοντας στο σώμα μας.

Ποιες είναι οι κυριότερες παθήσεις του Αχίλλειου Τένοντα?

Οι διαταραχές του αχίλλειου τένοντα ποικίλουν, από χρόνιες καταστάσεις λόγω υπερχρήσης που οδηγούν σε φλεγμονή και εκφύλιση (τενοντίτιδα αχίλλειου τένοντα), ως οξείς τραυματισμούς από αθλητικές ή άλλες δραστηριότητες (ρήξη αχίλλειου τένοντα).

Ποια είναι τα είδη τενοντίτιδας αχιλλείου?

Μη καταφυτική (non insertional) και καταφυτική (insertional achilles tendonitis).

Πως ξεχωρίζουμε κλινικά μια ρήξη αχίλλειου τένοντα?

Thompson test

Με το Thompson test: ασθενής σε πρηνή θέση – συμπίεση της γάμπας. Εάν ο Αχίλλειος είναι άθικτος, το πόδι θα σηκωθεί (πελματιαία κάμψη). Εάν έχει ρήξη, το πόδι δεν θα κινηθεί και θα τείνει να βρίσκεται σε χαμηλότερη θέση.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του χειρουργείου?

Ταχύτερη ανάρρωση, πρώιμη κινητοποίηση, χαμηλότερο ποσοστό επαναρρήξεως.

Ποια είναι τα μειονεκτήματα του χειρουργείου?

Υψηλότερο ποσοστό επιπλοκών.

Τηλέφωνο

+30 210 3639885

Κινητό

+30 6936 828444

Βρείτε μας

Κλείστε ραντεβού σήμερα με τον κ. Παναγόπουλο, προκειμένου να λάβετε εξειδικευμένη φροντίδα για το πρόβλημά σας.

Παθήσεις Αχίλλειου Τένοντα | Όσα πρέπει να γνωρίζετε Read More »

Διάστρεμμα 1

Διάστρεμμα – Τι είναι και πως αντιμετωπίζεται?

Το διάστρεμμα αστραγάλου, ή σωστότερα διάστρεμμα ποδοκνημικής, είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους μυοσκελετικούς τραυματισμούς. Εμφανίζεται όταν ο αστράγαλος γυρίζει προς τα μέσα, οδηγώντας σε ρήξη ορισμένων ή όλων των συνδέσμων γύρω από τον αστράγαλο. Οι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής άρθρωσης διατείνονται ή σχίζονται.

Οι παράγοντες κινδύνου για να πάθετε διάστρεμμα αστραγάλου περιλαμβάνουν: ιστορικό προηγούμενων διαστρεμμάτων, συμμετοχή σε αθλήματα υψηλού κινδύνου (μπάσκετ, βόλεϊ, ποδόσφαιρο, κ.λπ.), η υψηλή ποδική καμάρα, ή μια υπερβολικά χαλαρή άρθρωση.

Η σοβαρότητα ενός διαστρέμματος θα καθορίσει τη διάρκεια του χρόνου αποθεραπείας. Η αρχική θεραπεία περιλαμβάνει: ανάπαυση, τροποποίηση δραστηριότητας, πάγο, ανύψωση και συμπίεση. Η φυσικοθεραπεία επικεντρώνεται στο εύρος κίνησης και την ενδυνάμωση, και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, όταν ο αρχικός πόνος και το πρήξιμο υποχωρήσουν.

Διάστρεμμα: Κλινική εικόνα

Οι ασθενείς με διάστρεμμα αστραγάλου συνήθως περιγράφουν ένα επεισόδιο όπου γυρίζουν τον αστράγαλό τους προς τα μέσα, το οποίο δημιουργεί ρήξη των συνδέσμων στην εξωτερική πλευρά του αστραγάλου. Οι ασθενείς συνήθως έχουν αμέσως σημαντικό πόνο και πρήξιμο, και συνήθως  κουτσαίνουν αμέσως μετά τον τραυματισμό, ή αδυνατούν να βαδίσουν. Ωστόσο, αρκετά συχνά όσοι έχουν στραμπουλήξει τον αστράγαλό τους, εξακολουθούν να μπορούν να αντέξουν κάποιο βάρος.

Είναι συχνά πιθανό για αθλητές που έχουν υποστεί ένα ήπιο ή ακόμα και μέτριο διάστρεμμα αστραγάλου να μπορούν να ολοκληρώσουν το παιχνίδι τους, αν και με σημαντικό πόνο και ορισμένους λειτουργικούς περιορισμούς. Πρήξιμο και ερυθρότητα (μώλωπες) συνήθως γίνονται εμφανή μέσα σε 24 ώρες από τον τραυματισμό και τείνουν να εξαπλωθούν προς το πόδι. Οι μώλωπες μπορεί να χρειαστούν δύο εβδομάδες ή περισσότερες για να επιλυθούν.

Διάστρεμμα 2
Διάστρεμμα 3

Επιγραμματικά, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Πόνο
  • Οίδημα/πρήξιμο
  • Μελάνιασμα – ερυθρότητα της περιοχής γύρω από τον αστράγαλο
  • Δυσκαμψία
  • Αδυναμία βάδισης

Διάστρεμμα: Αίτια

Τα αίτια του διαστρέμματος περιλαμβάνουν:

  • Αθλητικές κακώσεις, ειδικά κατά τη διάρκεια αθλημάτων που περιλαμβάνουν συχνά άλματα ή αλλαγές κατεύθυνσης, πχ basket, volley, ή ποδόσφαιρο.
  • Πτώσεις από ύψος, πχ πτώση από τις σκάλες
  • Το απλό παραπάτημα της καθημερινότητας -> «γύρισα το πόδι μου»
  • Ακατάλληλα παπούτσια
  • Προηγούμενο ιστορικό πολλαπλών διαστρεμμάτων – αστάθεια της ποδοκνημικής άρθρωσης

Διάστρεμμα 4
Διάστρεμμα 5

Διάστρεμμα: Βαρύτητα & ταξινόμηση

Τα συμπτώματα & ο πόνος που προκαλεί ένα διάστρεμμα αστραγάλου ποικίλλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα του διαστρέμματος, καθώς και τους συνδέσμους που επηρεάζει. Ορισμένα διαστρέμματα περιλαμβάνουν βλάβη σε πολλαπλούς συνδέσμους. Οι γιατροί συχνά δίνουν έναν «βαθμό» στα διαστρέμματα (1ου, 2ου, ή 3ου βαθμού), ανάλογα με τη σοβαρότητά τους:

  • Το διάστρεμμα 1ου βαθμού είναι ήπια και συμβαίνουν όταν υπάρχει διάταση και μικροσκοπική ρήξη των συνδέσμων της ποδοκνημικής άρθρωσης. Συνήθως προκαλούν μόνο ήπιο πόνο και πρήξιμο. Ένα ήπιο διάστρεμμα περιλαμβάνει μερική ρήξη του πρόσθιου αστραγαλοπερονιαίου συνδέσμου (ATFL – anterior talofibular ligament) – του πρώτου συνδέσμου που υφίσταται διάταση όταν ο αστράγαλος γυρίζει προς τα μέσα. Σε ένα ήπιο διάστρεμμα, αυτός ο σύνδεσμος έχει υποστεί διάταση ή ρήξη ορισμένων ινών, αλλά είναι άθικτος. Τα ήπια διαστρέμματα θα χρειαστούν 4-7 ημέρες για να επιτευχθεί το μεγαλύτερο μέρος της αποκατάστασης.
  • Τα διαστρέμματα 2ου βαθμού είναι μέτριας έντασης και συμβαίνουν όταν ο σύνδεσμος σχίζεται μερικώς, υπάρξει δηλαδή μερική ρήξη. Προκαλούν μέτριο πόνο και πρήξιμο. Συνήθως συνοδεύονται από μερική βλάβη του ATFL και του CFL (calcaneofibular ligament). Τα διαστρέμματα αστραγάλου 2ου βαθμού χρειάζονται συχνά 7-14 ημέρες για να αναρρώσουν πλήρως.
  • Τα διαστρέμματα 3ου βαθμού είναι σοβαρά και συμβαίνουν όταν ένας σύνδεσμος σχίζεται εντελώς (πλήρης ρήξη). Συνήθως υπάρχει πλήρης βλάβη των ATFL & CFL +/- PTFL. Μπορούν να προκαλέσουν σημαντικό πόνο και πρήξιμο που μπορεί να δυσκολέψει την κίνηση του αστραγάλου. Ένα διάστρεμμα 3ου βαθμού μπορεί να χρειαστεί 4-6 εβδομάδες θεραπείας.

Αν και όλα τα διαστρέμματα μπορεί να είναι επώδυνα, ο πολύ έντονος πόνος σημαίνει γενικά ότι υπάρχει πιο σοβαρό διάστρεμμα.

Διάστρεμμα: Διάγνωση

Ο κ. Παναγόπουλος θα πάρει αναλυτικό ιστορικό και θα σας εξετάσει προσεκτικά. Κατά την κλινική εξέταση ενός διαστρέμματος συνήθως παρουσιάζεται πρήξιμο στην περιοχή γύρω από την ποδοκνημική και πόνος κατά την ψηλάφηση ή την κίνηση της άρθρωσης. Είναι σημαντικό να αξιολογηθούν άλλες περιοχές ευαισθησίας και πιθανού τραυματισμού, καθώς ο ίδιος μηχανισμός που δημιουργεί διάστρεμμα αστραγάλου μπορεί επίσης να οδηγήσει σε άλλους τραυματισμούς (π.χ. κάταγμα ποδοκνημικής, κάταγμα πρόσθιας απόφυσης πτέρνας, οστεοχόνδρινη βλάβη αστραγάλου, τραυματισμός περονιαίου τένοντα, κάταγμα 5ου μεταταρσίου).

Μετά από ένα διάστρεμμα, συχνά θα απαιτηθεί η λήψη ακτινογραφιών (λαμβάνοντας υπόψιν τα Ottawa rules), ειδικά σε περίπτωση υποψίας κατάγματος ποδοκνημικής. Ενίοτε, ειδικά σε περιπτώσεις χρόνιας αστάθειας μπορεί να χρειαστεί μαγνητική τομογραφία, προκειμένου να αξιολογηθεί η κατάσταση των συνδέσμων. 

Διάστρεμμα: Θεραπεία

Η βασική θεραπεία του διαστρέμματος γίνεται με την γνωστή προσέγγιση R.I.C.E. (Ανάπαυση, Πάγος, Συμπίεση, Ανύψωση):

  • Rest: ξεκούραση & τροποποίηση δραστηριοτήτων. Ο χρόνος είναι συνήθως η καλύτερη θεραπεία για ένα τυπικό διάστρεμμα αστραγάλου. Το σώμα χρειάζεται απλώς χρόνο για να επουλώσει τον τραυματισμένο ιστό.
  • Ice: πάγος. Η εφαρμογή πάγου στον τραυματισμένο αστράγαλο βοηθά στη μείωση του οιδήματος και βελτιώνει τον έλεγχο του πόνου. Ο πάγος πρέπει να εφαρμόζεται για 10-15 λεπτά αρκετές φορές την ημέρα. Ο πάγος βοηθά στον περιορισμό της ροής του αίματος στον τραυματισμένο αστράγαλο κατά την οξεία φάση του τραυματισμού, περιορίζοντας το πρήξιμο.
  • Compression: συμπίεση. Η συμπίεση βοηθά στη μείωση του οιδήματος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με μία ελαστική περίδεση.
  • Elevation: ανύψωση. Η ανύψωση του αστραγάλου (π.χ. τοποθέτηση δύο μαξιλαριών κάτω από το πόδι ενώ είστε ξαπλωμένοι) βοηθά στη μείωση του οιδήματος. 
  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) όπως η ιβουπροφαίνη μπορεί να είναι χρήσιμα στη μείωση του πόνου μετά από διάστρεμμα αστραγάλου. Τα ΜΣΑΦ μειώνουν τον πόνο μειώνοντας τη φλεγμονώδη απόκριση στον τραυματισμό. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι τα αντιφλεγμονώδη μπορεί να έχουν δυσμενή επίδραση στην επούλωση των συνδέσμων.

Οι ασθενείς μπορεί να ωφεληθούν από μια σύντομη περίοδο ακινητοποίησης σε μπότα βάδισης (walking boot). Σε σοβαρά διαστρέμματα, μπορεί να χρειαστούν σύντομες περίοδοι αποφόρτισης. Ωστόσο, γενικά συνιστάται έγκαιρη κινητοποίηση του αστραγάλου και οδηγεί σε καλύτερη επούλωση και ανάρρωση. Όταν η οξεία φάση περάσει και τα συμπτώματα υποχωρήσουν, εξαιρετικής σημασίας είναι η φυσικοθεραπεία, με ασκήσεις σχεδιασμένες να βελτιώσουν το εύρος κίνησης, ασκήσεις ενδυνάμωσης και βελτίωσης της ισορροπίας – ιδιοδεκτικότητας.

Διάστρεμμα: Χειρουργική Θεραπεία

Η χειρουργική θεραπεία εξαιρετικά σπάνια έχει κάποιον ρόλο στη θεραπεία οξέων διαστρεμμάτων αστραγάλου. Εξαίρεση αποτελεί η ύπαρξη συνοδών κακώσεων, όπως οστεοχόνδρινες βλάβες, ρήξεις τενόντων, ή ασταθή κατάγματα. Ασθενείς που έχουν επαναλαμβανόμενα διαστρέμματα αστραγάλου λόγω αστάθειας του αστραγάλου μπορεί να είναι υποψήφιοι για χειρουργείο σταθεροποίησης των συνδέσμων του αστραγάλου. 

Πότε πρέπει να δείτε τον γιατρό;

Πολλά διαστρέμματα επουλώνονται χωρίς ιατρική θεραπεία, ειδικά εάν το διάστρεμμα είναι μικρό. Ωστόσο, μόνο ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει με ακρίβεια ένα διάστρεμμα. Αυτό συμβαίνει επειδή τα συμπτώματα του διαστρέμματος είναι πολύ παρόμοια με εκείνα άλλων τραυματισμών και διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων των καταγμάτων και της αρθρίτιδας.

 Θα πρέπει να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια για το διάστρεμμα εάν:

  • Αν το διάστρεμμα αφορά παιδί
  • Ο πόνος είναι έντονος ή αφόρητος
  • Το περπάτημα είναι ακόμα δύσκολο μετά από 2-3 ημέρες
  • Υπάρχει συνεχής πόνος αρκετές εβδομάδες μετά από το διάστρεμμα
  • Αν συμβεί επανατραυματισμός μετά από διάστρεμμα
  • Αν υπάρχει εξωτερικό τραύμα στον αστράγαλο, όπως αιμορραγία ή λύση της συνέχειας του δέρματος
  • Αν υπάρχει χρόνιος πόνος που διαρκεί αρκετές εβδομάδες
  • Αν υπάρχει χρόνια αστάθεια του αστραγάλου με ιστορικό πολλαπλών διαστρεμμάτων 
  • Οι θεραπείες στο σπίτι δεν βοηθούν στον πόνο ή ο πόνος επιδεινώνεται.

O κ. Παναγόπουλος έχει εκτεταμένη πείρα στις αθλητικές κακώσεις και το ορθοπαιδικό τραύμα και θα συζητήσει την περίπτωσή σας αναλυτικά κατά την επίσκεψή σας στο ιατρείο.

FAQ – Συχνές Ερωτήσεις

Τι είναι το διάστρεμμα?

Το διάστρεμμα αστραγάλου, ή σωστότερα διάστρεμμα ποδοκνημικής, εμφανίζεται όταν ο αστράγαλος γυρίζει προς τα μέσα, οδηγώντας σε μερική ή πλήρη ρήξη των συνδέσμων της ποδοκνημικής άρθρωσης.

Ποια είναι τα συμπτώματα του διαστρέμματος?

Πόνος
Οίδημα/πρήξιμο
Μελάνιασμα γύρω από τον αστράγαλο
Δυσκαμψία
Αδυναμία βάδισης

Τι είναι το πρωτόκολλο RICE?

Rest – ξεκούραση
Ice – παγοθεραπεία
Compression – συμπίεση/περίδεση
Elevation – ανύψωση

Τηλέφωνο

+30 210 3639885

Κινητό

+30 6936 828444

Βρείτε μας

Κλείστε ραντεβού σήμερα με τον κ. Παναγόπουλο, προκειμένου να λάβετε εξειδικευμένη φροντίδα για το πρόβλημά σας.

Διάστρεμμα – Τι είναι και πως αντιμετωπίζεται? Read More »

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα & τραυματισμοί: 6 tips για να αποφύγουμε τους κινδύνους

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, και όλοι μας ανυπομονούμε να περάσουμε όσο περισσότερο χρόνο μπορούμε με την οικογένειά μας, στολίζοντας τα σπίτια μας και συμμετέχοντας ενεργά στις εορταστικές δραστηριότητες και στο γιορτινό τραπέζι. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τους πιθανούς κινδύνους που μπορεί να προκύψουν αυτή την εποχή του χρόνου και να λάβουμε τα μέτρα μας για να τους αποφύγουμε!

Στο άρθρο που ακολουθεί, θα μιλήσουμε για τους πιο συνηθισμένους τραυματισμούς των Χριστουγέννων και για το πώς να τους αποφύγουμε.

Πτώσεις

Η διακόσμηση του σπιτιού μας για τις γιορτές μπορεί να είναι μια διασκεδαστική δραστηριότητα, αλλά μπορεί επίσης να είναι επικίνδυνη αν δεν είμαστε προσεκτικοί. Η Επιτροπή Ασφάλειας Καταναλωτικών Προϊόντων (Consumer Product Safety Commission) των ΗΠΑ εκτιμά ότι κάθε χρόνο, περίπου 14.800 Αμερικανοί πηγαίνουν στα Επείγοντα για τραυματισμούς που προκαλούνται από τη διακόσμηση τα Χριστούγεννα, πολλοί από αυτούς σχετίζονται με μία πτώση.

Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, τα Χριστούγεννα του 2022, σημειώθηκαν περίπου 160 τραυματισμοί την ημέρα που σχετίζονταν με τη γιορτινή διακόσμηση, με πάνω από το 40% αυτών να οφείλεται σε πτώσεις. Οι πτώσεις μπορεί να προκαλέσουν κατάγματα, όπως κάταγμα ισχίου, κάταγμα πηχεοκαρπικής, κάταγμα αγκώνα, κάταγμα ώμου, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις ή μυϊκές θλάσεις.

Χριστούγεννα 6
Χριστούγεννα και τραυματισμοί

Το να στέκεστε σε σκάλες ή καρέκλες για να φτάσετε σε ψηλά σημεία μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, όπως και η χρήση καλωδίων επέκτασης ή πολύπριζων. Για να αποφύγετε τις πτώσεις, βεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε μια στιβαρή σκάλα ή σκαμπό και ποτέ μην στέκεστε σε καρέκλες ή άλλες ασταθείς επιφάνειες. Χρησιμοποιήστε προσεκτικά καλώδια επέκτασης και πολύπριζα και αποφύγετε την υπερφόρτωσή τους.

Εγκαύματα/Κίνδυνος φωτιάς

Η Παραμονή και η Ημέρα των Χριστουγέννων είναι από τις πιο επικίνδυνες μέρες του χρόνου για την εκδήλωση οικιακής πυρκαγιάς. Το μαγείρεμα είναι ένα μεγάλο μέρος της περιόδου των γιορτών, επομένως είναι σημαντικό να είμαστε προσεκτικοί όταν χρησιμοποιούμε εστίες, φούρνους και άλλες συσκευές, καθώς από εκεί ξεκινούν συχνά οι φωτιές στην κουζίνα. Εγκαύματα μπορεί να συμβούν όταν τα τρόφιμα ή τα ποτά μένουν χωρίς επίβλεψη ή όταν ακουμπούν κατά λάθος θερμές επιφάνειες.

Για να αποφύγετε εγκαύματα, μην αφήνετε ποτέ τις συσκευές μαγειρέματος χωρίς επίβλεψη και κρατάτε τα παιδιά και τα κατοικίδια ζώα μακριά από τον φούρνο ή την εστία μαγειρέματος. Χρησιμοποιήστε γάντια φούρνου όταν χειρίζεστε ζεστά σκεύη και χειριστείτε τα ζεστά ροφήματα με προσοχή.

Τα διακοσμητικά κεριά, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και άλλα διακοσμητικά για τις γιορτές μπορεί να αποτελέσουν δυνητική εστία πυρκαγιάς εάν δεν χρησιμοποιηθούν σωστά. Για να αποφύγετε τις πυρκαγιές, φροντίστε να κρατάτε τα κεριά ή άλλες πηγές φλόγας μακριά από εύφλεκτα υλικά, όπως κουρτίνες ή κλαδιά δέντρων. Φροντίστε το δέντρο και τα διακοσμητικά να είναι μακριά από πηγές θερμότητας, όπως καλοριφέρ ή τζάκια. Φροντίστε να σβήσετε τυχόν διακοσμητικά φώτα πριν φύγετε από το σπίτι ή πάτε για ύπνο. 

Κοψίματα – θλαστικά τραύματα

Πολλές δραστηριότητες των διακοπών, όπως το τύλιγμα δώρων, το μαγείρεμα και η διακόσμηση, περιλαμβάνουν τη χρήση αιχμηρών αντικειμένων. Κοψίματα μπορεί να συμβούν εύκολα αν τα αντικείμενα αυτά χρησιμοποιούνται απρόσεκτα, βιαστικά ή όταν δεν αποθηκεύονται σωστά. Για να αποφύγετε κοψίματα, κρατάτε πάντα αιχμηρά αντικείμενα, όπως μαχαίρια και ψαλίδια, μακριά από παιδιά. Όταν τα χρησιμοποιείτε, φροντίστε να τα χειρίζεστε προσεκτικά και να τα αποθηκεύετε σε ασφαλές μέρος όταν δεν τα χρησιμοποιείτε.

Κίνδυνος ηλεκτροπληξίας

Τα χριστουγεννιάτικα φώτα, τα ηλεκτρικά κεριά και άλλα διακοσμητικά αντικείμενα μπορεί να αποτελέσουν πηγή ηλεκτροπληξίας εάν δεν χρησιμοποιηθούν σωστά. Για να αποφύγετε ηλεκτροπληξία, χρησιμοποιείτε μόνο φώτα και άλλα ηλεκτρικά διακοσμητικά που είναι σε καλή κατάσταση και αποφύγετε την υπερφόρτωση των πριζών ή των πολύπριζων. Φροντίστε να αποσυνδέετε τα φώτα και άλλα ηλεκτρικά αντικείμενα όταν δεν τα χρησιμοποιείτε και ποτέ να μην τα χρησιμοποιείτε κοντά σε νερό.

Τροφική δηλητηρίαση

Οι γιορτινές δραστηριότητες συχνά περιλαμβάνουν το μαγείρεμα μεγάλων ποσοτήτων φαγητού. Είναι σημαντικό να διαχειριζόμαστε το φαγητό με προσοχή  και να το αποθηκεύουμε σωστά. Για να αποφύγουμε την τροφική δηλητηρίαση τα Χριστούγεννα, φροντίζουμε να μαγειρεύουμε το φαγητό στην κατάλληλη θερμοκρασία και να το αποθηκεύουμε στο ψυγείο ή στην κατάψυξη αμέσως μετά το μαγείρεμα.

Αποφεύγουμε να αφήνουμε φαγητό έξω σε θερμοκρασία δωματίου για μεγάλες χρονικές περιόδους και φροντίζουμε να πλένουμε τα χέρια μας πριν χειριστούμε οποιοδήποτε τρόφιμο. Το υπερβολικό ή πολύ βαρύ γεύμα μπορεί επίσης να προκαλέσει προβλήματα, ειδικά σε άτομα με επιβαρυμένη υγεία.

Αυτοκινητιστικά ατυχήματα

Τα τροχαία ατυχήματα κορυφώνονται κατά την περίοδο γύρω από τα Χριστούγεννα, όχι μόνο επειδή υπάρχουν περισσότερα αυτοκίνητα στο δρόμο, αλλά και λόγω πολλών άλλων παραγόντων. Την περίοδο των γιορτών ο καιρός μπορεί να είναι μουντός και να σκοτεινιάζει νωρίτερα, και η ορατότητα μπορεί να είναι μειωμένη. Οι άνθρωποι τείνουν να βιάζονται να φτάσουν στον προορισμό τους για να προλάβουν ψώνια και υποχρεώσεις, ενώ υπάρχει μεγαλύτερη κίνηση στους δρόμους.

Χριστούγεννα και στολίδια
Χριστούγεννα 5

Κατά τη διάρκεια των γιορτών αυξάνεται επίσης η κατανάλωση αλκοόλ και πολλοί άνθρωποι μπορεί να οδηγούν μεθυσμένοι, υποτιμώντας τον αντίκτυπο του αλκοόλ στον χρόνο απόκρισης κατά την οδήγηση. Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας των ΗΠΑ (National Safety Council) υπολογίζει ότι έως και 350 άτομα ή περισσότερα μπορεί να πεθάνουν στους δρόμους την ημέρα των Χριστουγέννων με το ποσοστό των ατυχημάτων στα οποία εμπλέκεται υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ να φτάνει το 40% (αυξημένο ποσοστό σε σχέση με τον μέσο όρο).

Αν και δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις ενέργειες άλλων οδηγών, πρέπει να επιδείξουμε πρόσθετη προσοχή στο δρόμο, φορώντας τη ζώνη ασφαλείας μας, τηρώντας τις αποστάσεις πιο ευλαβικά, διασφαλίζοντας ότι όλος ο εξοπλισμός του αυτοκινήτου μας λειτουργεί σωστά και έχοντας ένα σχέδιο για το τι πρέπει να κάνουμε εάν εμπλακούμε σε ένα ατύχημα που δεν ήταν δικό μας λάθος. Διατηρούμε πάντα την ψυχραιμία μας και δεν πέφτουμε στη παγίδα των νεύρων και του road rage.

Συμβουλές για Χριστούγεννα με ασφάλεια

Ηλεκτρική ασφάλεια & πυρασφάλεια

  • Ελέγξτε τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια ή άλλα διακοσμητικά με ηλεκτρική ενέργεια πριν τα τοποθετήσετε. Εάν τα καλώδια είναι φθαρμένα ή τα εξαρτήματα έχουν καταστραφεί με οποιονδήποτε τρόπο, πετάξτε τα.
  • Σβήνετε όλα τα φώτα και τα ηλεκτρικά διακοσμητικά τη νύχτα πριν κοιμηθείτε ή όταν βγαίνετε έξω.
  • Ελέγξτε ότι όλα τα φώτα που χρησιμοποιούνται έξω είναι ασφαλή και σχεδιασμένα για εξωτερική χρήση – και κρατήστε τα βύσματα και τους μετασχηματιστές σε εσωτερικούς χώρους, αν είναι δυνατόν, ή προστατέψτε τα από τις καιρικές συνθήκες.
  • Μην υπερφορτώνετε τις ηλεκτρικές πρίζες. Μπορεί να είναι δελεαστικό να συνδέσετε τα καλώδια επέκτασης μεταξύ τους, αλλά αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερθέρμανση και ηλεκτρικές πυρκαγιές.
  • Κρατήστε τις χριστουγεννιάτικες κάρτες και τα διακοσμητικά μακριά από φώτα, θερμάστρες και φωτιές
  • Εάν σκοπεύετε να έχετε μια πραγματική φωτιά, βεβαιωθείτε ότι οι καμινάδες έχουν καθαριστεί κατάλληλα
  • Μην αφήνετε τα κεριά χωρίς επίβλεψη και φροντίστε να τα σβήσετε πριν πάτε για ύπνο. 

Αποφυγή πτώσεων και τραυματισμών

  • Μην ανεβαίνετε στη σοφίτα όταν είστε μόνοι στο σπίτι – έχετε κάποιον στη διάθεσή σας για να βοηθήσει με κουτιά, κούτες, ή άλλα βαριά αντικείμενα.
  • Μην βασίζεστε στο να στέκεστε σε καρέκλες, σκαμπό και καναπέδες όταν στολίζετε ψηλά κλαδιά του χριστουγεννιάτικου δέντρου – επενδύστε σε μια σωστή σκάλα.
  • Μην μπείτε στον πειρασμό να αγοράσετε ένα μεγάλο δέντρο – θα καταλήξετε να πριονίσετε την κορυφή, δημιουργώντας περιττό κίνδυνο
  • Να είστε προσεκτικοί όταν ανοίγετε τα δώρα – θα χρειαστείτε ψαλίδι ή άλλα εργαλεία για να αντιμετωπίσετε τις δύσκολες συσκευασίες
  • Αποφύγετε την ακαταστασία και πετάξτε τις συσκευασίες των ανοιγμένων δώρων – παιχνίδια, σκουπίδια και καλώδια κάτω από τα πόδια μπορεί να οδηγήσουν σε γλιστρήματα και παραπατήματα, ειδικά όταν βρίσκονται γύρω ηλικιωμένοι συγγενείς
  • Διατηρήστε τα φώτα στους διαδρόμους τη νύχτα για να βοηθήσετε τους επισκέπτες να περπατήσουν με ασφάλεια, χωρίς να κινδυνέψουν σκοντάψουν.

Φαγητό & αλκοόλ

  • Το τελευταίο πράγμα που θέλετε να κάνετε τα Χριστούγεννα είναι να προκαλέσετε στον εαυτό σας ή στους καλεσμένους σας τροφική δηλητηρίαση. Είναι πολύ εύκολο να το κάνετε με μια κακώς ξεπαγωμένη ή κακοψημένη γαλοπούλα. Ελέγξτε τους χρόνους απόψυξης και μαγειρέματος πολύ νωρίτερα από την ημέρα, για να βοηθήσετε στον προγραμματισμό των χρονοδιαγραμμάτων του μαγειρέματος.
  • Λάβετε υπόψιν ότι όταν ο φούρνος είναι γεμάτος, το φαγητό χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να μαγειρευτεί – επομένως ίσως χρειαστεί να προσθέσετε λίγο επιπλέον στους χρόνους μαγειρέματος.
  • Κρατείστε τους επισκέπτες και τα παιδιά έξω από την κουζίνα ή τουλάχιστον μακριά από το δρόμο του σεφ όταν έχει να κάνει με ζεστούς φούρνους και κοφτερά μαχαίρια.
  • Μην αφήνετε φαγητό έξω στους μπουφέδες για ώρες – καλύψτε και βάλτε στο ψυγείο οτιδήποτε μπορεί να χαλάσει, ιδανικά μέσα σε μια ώρα από τη στιγμή που θα το βγάλετε από το ψυγείο.
  • Προσέξτε την κατανάλωση αλκοόλ – είναι εύκολο να χάσετε τον αριθμό των ποτών που έχετε πιει αν είστε στο σπίτι ή επισκέπτεστε φίλους.
  • Κάντε ένα διάλειμμα μιας ημέρας από το αλκοόλ μεταξύ των εκδηλώσεων για να δώσετε στο συκώτι σας την ευκαιρία να ανακάμψει.

Ασφάλεια των παιδιών

  • Να είστε προσεκτικοί ιδιαίτερα με μικρά χριστουγεννιάτικα στολίδια και Christmas crackers. Mπορεί να μη συμμορφώνονται με αυστηρούς κανόνες που διέπουν την πώληση παιχνιδιών για χρήση από παιδιά. Ένα παιδί μπορεί εύκολα να βάλλει κάτι στο στόμα, με υπαρκτό τον κίνδυνο πνιγμονής.
  • Το πουρνάρι και το γκι είναι δηλητηριώδη φυτά, με τα μούρα να αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Κρατήστε τα μακριά από παιδιά και κατοικίδια.
  • Βεβαιωθείτε ότι το σπίτι σας είναι φιλικό προς τα παιδιά, ειδικά αν συνήθως δεν έχετε παιδιά τριγύρω. Κρατήστε τα μικρά και εύθραυστα αντικείμενα μακριά. Κάντε childproofing.
  • Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ενθουσιώδη αυτή την εποχή του χρόνου και είναι εύκολο να χάσετε τα ίχνη τους σε ένα σπίτι γεμάτο κόσμο. Βεβαιωθείτε ότι τα μικρά παιδιά έχουν ενήλικη επιτήρηση κάθε στιγμή.
  • Ελέγξτε τις οδηγίες σχετικά με τη συσκευασία για να βεβαιωθείτε ότι τα παιχνίδια που δίνονται ως δώρα είναι κατάλληλα για την ηλικία του παραλήπτη.
  • Σκεφτείτε να πάρετε μαζί σας φορητό εξοπλισμό ασφαλείας, όπως πύλες σκαλοπατιών, όταν παίρνετε πολύ μικρά παιδιά για να μείνετε με την οικογένειά σας.

Χριστούγεννα 4

Χριστουγεννιάτικα ψώνια

  • Προσέξτε να μην πιέσετε την πλάτη ή την μέση σας όταν κάνετε χριστουγεννιάτικες αγορές – κάντε ένα pitstop για να αφήσετε τα ψώνια στο αυτοκίνητο στη μέση της ημέρας. Εναλλακτικά, φορέστε ένα σακίδιο για να μειώσετε το φορτίο και να κρατήσετε τα χέρια ελεύθερα.
  • Τα πολυσύχναστα εμπορικά κέντρα μπορεί να είναι πολύ αγχωτικά, ιδιαίτερα όταν ψωνίζετε με μικρά παιδιά. Κρατήστε τα κοντά.
  • Μείνετε ήρεμοι και μη βιάζεστε – το άγχος οδηγεί σε ατυχήματα. Δεν είναι το τέλος του κόσμου αν δεν βρείτε το τέλειο δώρο! 
  • Αγοράστε ηλεκτρονικά, για να μειώσετε τις εκκρεμότητες.

Χριστούγεννα & οδήγηση

  • Η οδήγηση σε εξαιρετικά πολυσύχναστη χριστουγεννιάτικη κίνηση μπορεί να είναι αγχωτική, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων. Εάν είναι δυνατόν, αποφύγετε τις πολυάσχολες ώρες ξεκινώντας νωρίς το πρωί ή αργότερα το βράδυ.
  • Συμβουλευτείτε τους διαδικτυακούς οδηγούς κυκλοφορίας πριν ξεκινήσετε. To Google Maps έχει ζωντανές πληροφορίες κυκλοφορίας.
  • Να προσέχετε τα ποτά που καταναλώσατε όταν οδηγείτε τα Χριστούγεννα. Όταν τελειώσει το βράδυ, αφήστε τουλάχιστον μία ώρα για κάθε μονάδα αλκοόλ που καταναλώνετε προτού πιάσετε το τιμόνι, ή ακόμα καλύτερα φροντίστε να ορίσετε από την παρέα έναν designated driver που δεν θα πιει σταγόνα.

FAQ – Συχνές Ερωτήσεις

Ποιοι είναι οι συχνοί κίνδυνοι για την υγεία μας τα Χριστούγεννα;

– Πτώσεις κατά τη διακόσμηση
– Κοψίματα ή εγκαύματα στη κουζίνα
– Φωτιά ή βραχυκύκλωμα από ελαττωματικά λαμπάκια
– Δυσπεψία & τροφική δηλητηρίαση από το φαγητό
– Κίνηση στους δρόμους & ατυχήματα
– Άγχος & stress

Τηλέφωνο

+30 210 3639885

Κινητό

+30 6936 828444

Βρείτε μας

Κλείστε ραντεβού σήμερα με τον κ. Παναγόπουλο, προκειμένου να λάβετε εξειδικευμένη φροντίδα για το πρόβλημά σας.

Χριστούγεννα & τραυματισμοί: 6 tips για να αποφύγουμε τους κινδύνους Read More »

Αθλητικές κακώσεις

7 συχνές αθλητικές κακώσεις που πρέπει να γνωρίζετε

Εάν είστε αθλητής, ξέρετε ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για την ενασχόληση με ένα άθλημα. Οι λόγοι ποικίλλουν, από τη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, την ευεξία και την ώθηση των ενδορφινών που προσφέρει η άθληση, έως την κοινωνικοποίηση και την ενίσχυση των δεξιοτήτων συγκρότησης και ηγεσίας μιας ομάδας. 

Αλλά για να μπορέσουμε να συμμετάσχουμε στις αθλητικές δραστηριότητες με ασφάλεια, θα πρέπει να συμπεριφερθούμε και στο σώμα μας με τον απαραίτητο σεβασμό. Η σωστή φροντίδα του σώματος και η επίγνωση των ορίων μας είναι το κλειδί για να αποφύγουμε τις κακοτοπιές, ανεξάρτητα με το αν είμαστε ανταγωνιστικοί αθλητές ή πολεμιστές του Σαββατοκύριακου.

Η πρώτη μας ερώτηση μετά από έναν αθλητικό τραυματισμό συνήθως είναι: “Πότε μπορώ να επιστρέψω στο παιχνίδι;” Η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο και τον βαθμό του τραυματισμού.

Στο παρακάτω άρθρο, θα ρίξουμε μια ματιά στις πιο συνηθισμένες αθλητικές κακώσεις και τις αιτίες τους.

Αθλητικές Κακώσεις: Ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου

O πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους σημαντικότερους συνδέσμους του γόνατος. Βρίσκεται στο κέντρο του γόνατος και είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την σταθερότητά του. Η ρήξη χιαστού (ACL tear) είναι από τις συχνότερες κακώσεις του γόνατος. 

Ο συνηθέστερος μηχανισμός ρήξης είναι η στροφική κάκωση στο φορτισμένο και λυγισμένο γόνατο. Η ρήξη είναι πιο συχνή στις γυναίκες. Οι αθλητικές δραστηριότητες που εμπλέκονται είναι το ποδόσφαιρο, basket, tennis, handball, ski, κλπ. Πρόκειται για αθλήματα που περιλαμβάνουν συχνά απότομο σταμάτημα και ξεκίνημα, ή απότομη αλλαγή κατεύθυνσης.

Κλασικά, οι ασθενείς αισθάνονται έντονο πόνο τη στιγμή της ρήξης με πιθανό συνοδό ήχο σαν «κρακ». Το γόνατο συνήθως πρήζεται έντονα και γρήγορα και ο ασθενής παρουσιάζει αμέσως δυσχέρεια ή αδυναμία βάδισης. 

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με μαγνητική τομογραφία (MRI), η οποία επιτρέπει την απεικόνιση συνοδών κακώσεων των μαλακών μορίων, όπως κακώσεις έσω πλαγίου συνδέσμου, ρήξεις έξω μηνίσκου ή οπίσθιας και έξω γωνίας. Σημειώνεται ότι η ρήξη μηνίσκου σε συνδυασμό με ρήξη χιαστού είναι εξαιρετικά συχνή. 

Σε μεγαλύτερους ασθενείς (>45 ετών) χωρίς ιδιαίτερες λειτουργικές απαιτήσεις, η συντηρητική θεραπεία είναι αποδεκτή. Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει ξεκούραση, αποφυγή δραστηριοτήτων, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπεία.

Σε νεότερους ασθενείς με έντονες λειτουργικές απαιτήσεις, ή σε ασθενείς που συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες συνήθως συνιστάται η χειρουργική θεραπεία με αρθροσκοπική ανακατασκευή του προσθίου χιαστού συνδέσμου (συνδεσμοπλαστική).

Αθλητικές Κακώσεις: Ρήξη μηνίσκου

Η άρθρωση του γόνατος περιλαμβάνει 2 ινοχόνδρινες ημισεληνοειδείς δομές, τον έσω και τον έξω μηνίσκο. Οι μηνίσκοι παρεμβάλλονται ανάμεσα στον μηρό και την κνήμη και συνεισφέρουν στην σταθερότητα του γόνατος και την απορρόφηση των κραδασμών. Η ρήξη μηνίσκου αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθήσεις του γόνατος. 

Οι ρήξεις μηνίσκου είναι συχνότερα τραυματικές στα νεαρά άτομα (<40 ετών) και εκφυλιστικές στις μεγαλύτερες ηλικίες (>40 ετών). Σε νέους και ενεργούς ασθενείς, ρήξη μηνίσκου συμβαίνει συνήθως μετά από στροφική κάκωση στο φορτισμένο γόνατοκατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων. Ο μηχανισμός μπορεί να περιλαμβάνει απότομη αλλαγή κατεύθυνσης με το γόνατο σε φόρτιση και ελαφριά κάμψη. Τα αθλήματα που εμπλέκονται πιο συχνά είναι το τένις, basket, ποδόσφαιρο και το σκι.

Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Πόνο στην έσω ή έξω επιφάνεια του γόνατος ανάλογα με τον εμπλεκόμενο μηνίσκο
  • Οίδημα του γόνατος
  • Πόνο στο βαθύ κάθισμα ή το ανεβοκατέβασμα της σκάλας
  • Αδυναμία κίνησης του γόνατος ή κλειδωμένο γόνατο – ενδεικτικό ρήξης μηνίσκου δίκην λαβής κάδου (bucket handle tear), η οποία χρήζει πιο εσπευσμένης αντιμετώπισης. 
  • Αστάθεια γόνατος

Σε περίπτωση υποψίας ρήξης μηνίσκου, η απεικονιστική μέθοδος εκλογής είναι η  μαγνητική τομογραφία (MRI) γόνατος, ή οποία επιτρέπει και τη διάγνωση πιθανών συνοδών κακώσεων, όπως η ρήξη χιαστού

Σε μικρές, ατελείς ή εκφυλιστικές ρήξεις μηνίσκου και εφόσον τα συμπτώματα είναι ήπια, είναι λογικό να επιλέξετε αρχικά τη συντηρητική θεραπεία. Αυτή περιλαμβάνει ξεκούραση, αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν πόνο και φυσικοθεραπεία. 

Σε περίπτωση μεγαλύτερων ρήξεων, σε νέους ασθενείς, σε κλειδωμένο γόνατο, ή εφόσον η συντηρητική θεραπεία απέτυχε να βοηθήσει, η αρθροσκοπική αντιμετώπιση αποτελεί το επόμενο βήμα.

Αθλητικές Κακώσεις: Διάστρεμμα αστραγάλου – Ποδοκνημικής

Το διάστρεμμα ποδοκνημικής ή αστραγάλου είναι ένας τραυματισμός που συμβαίνει όταν οι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής άρθρωσης διατείνονται ή υφίστανται ρήξη. Οι σύνδεσμοι αυτοί συγκρατούν τα οστά του αστραγάλου και βοηθούν στην σταθερότητα της άρθρωσης. Τα διάστρεμματα συμβαίνουν όταν το πόδι γυρίσει υπερβολικά προς μία κατεύθυνση, δηλαδή κινηθεί πέρα από τα φυσιολογικά όρια. Είναι η πιο συχνή αιτία πόνου στον αστράγαλο.

Ankle sprain 1
Ankle sprain 2

Αίτια

Οι αιτίες του διαστρέμματος περιλαμβάνουν αθλητικές κακώσεις – αθλήματα με συχνές προσγειώσεις από άλμα ή συχνές αλλαγές κατεύθυνσης, πχ basket. Ένα διάστρεμμα μπορεί να προκληθεί από έναν απλό τραυματισμό της καθημερινότητας, πχ παραπάτημα ή στραβοπάτημα (μου γύρισε το πόδι).

Συμπτώματα & Διάγνωση

Τα συμπτώματα ενός διαστρέμματος περιλαμβάνουν πρήξιμο, μελάνιασμα, πόνο και αδυναμία βάδισης. Η διαγνωστική προσέγγιση μπορεί να περιλαμβάνει μια ακτινογραφία προκειμένου να αποκλειστεί η πιθανότητα κατάγματος. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να χρειαστεί σε χρόνιες περιπτώσεις, προκειμένου να αποκλειστεί η ανεπάρκεια των συνδέσμων, οστεοχόνδρινες βλάβες, ή για προεγχειρητικό σχεδιασμό. 

Θεραπεία

Η αρχική θεραπεία περιλαμβάνει ξεκούραση, παγοθεραπεία, ανύψωση του σκέλους, ελαστική περίδεση και παυσίπονα, ή μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί αποφόρτιση με πατερίτσες, ή ακινητοποίηση για κάποιο διάστημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί χειρουργείο, για αποκατάσταση των συνδέσμων, αφαίρεση ελεύθερων σωμάτων ή αντιμετώπιση χόνδρινων βλαβών.

Αθλητικές Κακώσεις: Θλάση προσαγωγών

H θλάση προσαγωγών είναι συχνός τραυματισμός σε αθλητές. Χαρακτηρίζεται από διάταση, μερική ή ολική ρήξη ενός ή περισσότερων από τους προσαγωγούς μύες (μικρός, μέγας & μακρός προσαγωγός). Ο μακρός προσαγωγός (adductor longus) εμπλέκεται πιο συχνά. Οι προσαγωγοί σταθεροποιούν τη λεκάνη και κινούν τα πόδια προς το κέντρο του σώματος (προσαγωγή).

Οι προσαγωγοί καταπονούνται ιδιαίτερα κατά τις αθλητικές δραστηριότητες μετά από επαναλαμβανόμενες αλλαγές κατεύθυνσης. Αν συμβεί μια απότομη σύσπαση, μπορεί να προσκληθεί ιδιαίτερα μεγάλη βία στο σημείο έκφυσης, που να προκαλέσει ρήξη μυϊκών ινών ή να οδηγήσει σε οστικό οίδημα. Παθητικά, η ρήξη μπορεί να συμβεί και με την υπερβολική διάταση. Η ρήξη μπορεί να έχει 3 τύπους ανάλογα με τη βαρύτητα.

Adductor pull
Adductor anatomy

Αίτια 

Η βλάβη μπορεί να προκληθεί από απότομη σύσπαση, απότομη αλλαγή κατεύθυνσης, ή έλλειψη προθέρμανσης. Μεγαλύτεροι σε ηλικία αθλητές είναι πιο επιρρεπείς.

Kλινική εικόνα

Οι αθλητές συνήθως περιγράφουν έναν οξύ διαπεραστικό πόνο στην εσωτερική επιφάνεια του μηρού, κατά τη διάρκεια της κάκωσης. Σε ήπια βλάβη, μπορούν και να συνεχίσουν την άθληση, αλλά στον τύπο ΙΙ της βλάβης σταματούν, ή αρχίουν να κουτσαίνουν. Στον τύπο ΙΙΙ, η συμπτωματολογία είναι οξεία ( βάρος στη βουβωνική χώρα, δυσκολεύονται να σηκωθούν από τη καρέκλα, ή κουτσαίνουν στη βάδιση).

Θεραπεία

  • Πρωτόκολλο RICE (Rest – Ανάπαυση, Ice – Πάγος, Compression – Συμπίεση, Elevation – Ανύψωση)
  • Ήπια διάταση των μυών στη βουβωνική χώρα, αν το επιτρέπει ο πόνος
  • Εφαρμογή ταινίας (kinesiotapping) για αποφόρτιση της περιοχής.
  • Πρόγραμμα ασκήσεων αποκατάστασης με διατάσεις και ασκήσεις ενδυνάμωσης
  • Σταδιακή επιστροφή σε ατομική και κατόπιν ομαδική προπόνηση

Αθλητικές Κακώσεις: Θλάση ορθών κοιλιακών – sports hernia

Πόνος στους κοιλιακούς μπορεί να εμφανιστεί μετά από τραυματισμό κατά τη διάρκεια της αθλητικής δραστηριότητας, αλλά μπορεί να είναι και αποτέλεσμα επίμονης άσκησης ή καταπόνησης των κοιλιακών. Η βλάβη αυτή είναι πολλές φορές γνωστή ως groin pain, sports hernia, athletic pubalgia ή osteitis pubis. Μάλλον πρόκειται για ένα φάσμα βλαβών που δύσκολα διαχωρίζονται κλινικά μεταξύ τους.   

Το σύμπλεγμα των κοιλιακών μυών αποτελείται από τον ορθό κοιλιακό, τον έσω λοξό και τον έξω λοξό. Η λειτουργία του ορθού κοιλιακού, είναι να κάμπτει τη σπονδυλική στήλη. Οι έσω – έξω λοξοί συνεργάζονται για να βοηθούν στις στροφικές κινήσεις του κορμού. Οι μύες αυτοί μπορούν να υποστούν κάκωση κατά τη διάρκεια μιας απότομης μυϊκής σύσπασης, ή σε ξαφνική συστροφή με ασυντόνιστο τρόπο.

Sports hernia 1
Sports hernia 2

Πρόκειται για μια δύσκολη διάγνωση. Η πάθηση είναι συχνή σε αθλητές που χρησιμοποιούν πολύ τις μυϊκές ομάδες στην κοιλιά και τον κεντρικό μηρό, όπως ποδοσφαιριστές και παίκτες hockey. 

Συμπτώματα & Διάγνωση

Ο αθλητής συχνά πονάει για καιρό πριν παραπονεθεί για έντονο πόνο στο επιτελείο της ομάδας. Πιο συχνά εμπλέκεται ο ορθός κοιλιακός, και ο πόνος εντοπίζεται στην κατάφυση του ορθού στην ηβική σύμφυση. Η κλινική εξέταση και ο απεικονιστικός έλεγχος (MRI) συχνά οδηγούν σε μη ειδικά ευρήματα. Η διαφορική διάγνωση μπορεί να περιλαμβάνει θλάση προσαγωγών, κατάγματα τύπου stress, ή σύνδρομο πρόσκρουσης ισχίου.

Θεραπεία

Η αρχική θεραπεία περιλαμβάνει ξεκούραση, massage, stretching. Ακολουθεί ενδυνάμωση και σταδιακή επιστροφή στην προπόνηση και το παιχνίδι. Το χειρουργείο με πλέγμα είναι λύση για τις ανθεκτικές περιπτώσεις. 

Αθλητικές Κακώσεις: Θλάση οπίσθιων μηριαίων – hamstrings

Οι οπίσθιοι μηριαίοι είναι οι μυς που βρίσκονται στο πίσω μέρος του μηρού. Οι μυς αυτοί είναι ο δικέφαλος μηριαίος, ο ημιτενοντώδης και ο ημιμεμβρανώδης. Οι hamstrings προκαλούν κάμψη του γόνατος και έκταση του ισχίου. 

Hamstrings pull
Hamstrings anatomy

Τι προκαλεί τραυματισμούς οπίσθιων μηριαίων;

Ένας τραυματισμός των οπίσθιων μηριαίων συχνά συμβαίνει κατά τη διάρκεια ξαφνικών, ισχυρών κινήσεων, όπως ένα εκρηκτικό sprint, ή άλματα που τεντώνουν υπερβολικά τους τένοντες και προκαλούν απότομη σύσπαση. Ο τραυματισμός μπορεί επίσης να συμβεί σταδιακά κατά τη διάρκεια πιο αργών κινήσεων.

Ο επαναλαμβανόμενος τραυματισμός είναι συνηθισμένος σε αθλητές. Είναι πιο πιθανό να τραυματίσετε τον οπίσθιο μηριαίο σας, εάν τον έχετε τραυματίσει στο παρελθόν. Το να κάνετε τακτικά ασκήσεις διατάσεων και ενδυνάμωσης και το ζέσταμα πριν από την άσκηση, μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου τραυματισμού του οπίσθιου μηριαίου σας.

Πώς μπορώ να ξέρω αν έχω τραυματίσει τους hamstrings;

Ήπιες κακώσεις (βαθμού 1), συνήθως προκαλούν ξαφνικό πόνο και ευαισθησία στο πίσω μέρος του μηρού. Μπορεί να είναι επώδυνο να μετακινήσετε το πόδι σας, αλλά η δύναμη του μυός δεν θα επηρεαστεί. Οι μερικές ρήξεις του οπίσθιου μηριαίου (βαθμού 2), είναι συνήθως πιο επώδυνες. Μπορεί επίσης να υπάρχει πρήξιμο ή μώλωπες στο πίσω μέρος του μηρού, καθώς και απώλεια δύναμης του μυός. Οι σοβαρές ρήξεις των οπίσθιων μηριαίων (βαθμός 3), είναι συνήθως πολύ επώδυνες, ευαίσθητες, με πρήξιμο και εκχύμωση, καθιστώντας δύσκολη τη βάδιση και την ορθοστασία. Μπορεί να υπήρχε μια αίσθηση «κρακ» τη στιγμή του τραυματισμού, και δεν θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το προσβεβλημένο πόδι.

Ποια είναι η θεραπεία;

Η αρχική θεραπεία περιλαμβάνει ξεκούραση, massage, stretching. Ακολουθεί ενδυνάμωση και σταδιακή επιστροφή στην προπόνηση και το παιχνίδι. Το χειρουργείο είναι εξαιρετικά σπάνιο. 

Αθλητικές Κακώσεις: Τενοντίτιδα αχιλλείου

Ο Αχίλλειος τένοντας είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος τένοντας στο ανθρώπινο σώμα. Ο Αχίλλειος τένοντας συνδέει τους μύες της γάμπας με το οστό της πτέρνας. Είναι υπεύθυνος για την ώθηση όταν περπατάμε, τρέχουμε ή πηδάμε. Η τενοντίτιδα αχιλλείου είναι μια από τις πιο συχνές αιτίες πόνου στο πόδι και την πτέρνα.

Achilles 1
Achilles 2

Αίτια

Η πάθηση εμφανίζεται πιο συχνά σε δρομείς και αθλητές που συμμετέχουν σε αθλήματα που απαιτούν άλματα, περιστροφή ή ξαφνικές αλλαγές κατεύθυνσης, όπως μπάσκετ, τένις ή ποδόσφαιρο. Η υπερχρήση είναι η πιο κοινή αιτία τενοντίτιδας αχιλλείου. O τένοντας υποβάλλεται σε επαναλαμβανόμενο stress ή ένταση, και μπορεί να παρουσιάσει οίδημα και φλεγμονή.

Συμπτώματα

Μερικά κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Πόνος και δυσκαμψία στον αχίλλειο τένοντα και στην πτέρνα, που μπορεί να επιδεινώνεται με δραστηριότητα ή άσκηση
  • Οίδημα και ευαισθησία στον Αχίλλειο τένοντα
  • Αίσθημα τριξήματος κατά την κίνηση του αστράγαλου
  • Εξόγκωμα ή πάχυνση στον αχίλλειο τένοντα κοντά στην πτέρνα

Θεραπεία

Η αρχική θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει ξεκούραση, παγοθεραπεία, ανύψωση, φυσικοθεραπεία, ειδικούς πάτους, κρουστικό υπέρηχο, κλπ. Η χειρουργική θεραπεία βρίσκει εφαρμογή στις ανθεκτικές περιπτώσεις. 

FAQ – Συχνές Ερωτήσεις

Ποιοι είναι οι οπίσθιοι μηριαίοι ή hamstrings;

Hamstrings anatomy

Οι hamstrings είναι οι μυς που βρίσκονται στο πίσω μέρος του μηρού:
– Δικέφαλος μηριαίος
– Ημιτενοντώδης
– Ημιμεμβρανώδης

Ποιοι είναι οι προσαγωγοί;

Adductor anatomy

Οι 5 μυς στο έσω διαμέρισμα του μηρού είναι γνωστοί και ως προσαγωγοί:
– Adductor brevis
– Adductor longus
– Adductor magnus
– Gracilis
– Pectineus

Τηλέφωνο

+30 210 3639885

Κινητό

+30 6936 828444

Βρείτε μας

Κλείστε ραντεβού σήμερα με τον κ. Παναγόπουλο, προκειμένου να λάβετε εξειδικευμένη φροντίδα για το πρόβλημά σας.

7 συχνές αθλητικές κακώσεις που πρέπει να γνωρίζετε Read More »

Τραυματισμοί στο χέρι

11 τραυματισμοί στο χέρι που πρέπει να γνωρίζετε

Οι τραυματισμοί στο χέρι και τα δάκτυλα είναι πολύ συνηθισμένες κακώσεις. Τα χέρια συμμετέχουν στις περισσότερες καθημερινές μας δραστηριότητες και είναι επιρρεπή σε πλήθος τραυματισμών, όπως κοψίματα, εγκαύματα, διαστρέμματα, κατάγματα ή εξαρθρήματα δακτύλων, τραυματισμοί ή διατομές τενόντων, κλπ. Σε αυτό το άρθρο, θα μιλήσουμε για μερικούς από τους πιο κοινούς τραυματισμούς στο χέρι και τα δάκτυλα, καθώς και για την άμεση και οριστική αντιμετώπισή τους.

Τραυματισμοί στο χέρι: Ανατομία

Η ανατομία του χεριού είναι πολύπλοκη. Το κάθε χέρι αποτελείται από 27 οστά, μεταξύ των οποίων τα 8 οστά του καρπού, 5 μετακάρπια και τα 14 οστά των δακτύλων, ή φάλαγγες. Αν λάβουμε υπόψιν μας και τις υπόλοιπες δομές που συμμετέχουν στην ανατομία του χεριού (νεύρα, αγγεία, μυς, τένοντες, σύνδεσμοι, κλπ.), αντιλαμβανόμαστε ότι οι κακώσεις στο χέρι μπορεί να οδηγήσουν σε μεγάλη ποικιλία τραυματισμών.

Τα δάκτυλα, από τον δείκτη μέχρι το μικρό δάκτυλο έχουν από 3 φάλαγγες το καθένα (εγγύς, μέση και περιφερική), και τρείς αρθρώσεις: την άπω και εγγύς φαλαγγο-φαλαγγική (DIP, distal interphalangeal & PIP, proximal interphalangeal), καθώς και την μετακαρπο-φαλαγγική (MCP, metacarpophalangeal).

O αντίχειρας έχει δύο φάλαγγες & δύο αρθρώσεις, την φαλαγγο-φαλαγγική και την μετακαρπο-φαλαγγική. Οι αρθρώσεις συγκρατούνται από πλαγίους συνδέσμους (collateral ligaments) και το παλαμιαίο σύνδεσμο (volar plate).

Τραυματισμοί στο χέρι
Ανατομία δακτύλου σε σχήμα

Τα δάκτυλα κινούνται με τη βοήθεια των τενόντων. Στην ραχιαία επιφάνεια του χεριού βρίσκονται οι εκτείνοντες (extensor tendons). Κάθε εκτείνοντας αποτελείται από μία κεντρική δέσμη (central slip), που καταφύεται στην μέση φάλαγγα και εκτείνει την PIP, και δύο πλάγιες δέσμες (lateral bands), που καταλήγουν στην τελική (ονυχοφόρο) φάλαγγα και εκτείνουν την DIP. Στην παλαμιαία επιφάνεια των δακτύλων βρίσκονται οι καμπτήρες. Οι καμπτήρες περιλαμβάνουν τον επιπολής καμπτήρα των δακτύλων (flexor digitorum superficialis, ή FDS), και τον εν τω βάθει καμπτήρα των δακτύλων (flexor digitorum profundus, ή FDP). Ο FDS καταλήγει στη μέση φάλαγγα και ευθύνεται για την κάμψη της PIP, ενώ ο FDP καταλήγει στην τελική φάλαγγα και εκτελεί την κάμψη της DIP. 

Mallet finger ή σφυροδακτυλία

Σφυροδακτυλία, ή mallet finger, ονομάζεται η παραμόρφωση του δακτύλου που περιλαμβάνει αδυναμία έκτασης της τελικής φάλαγγας (και της DIP άρθρωσης). Το mallet finger οφείλεται σε διατομή, ή ρήξη του εκτείνοντα των δακτύλων. Συχνά, η απόσπαση του εκτατικού μηχανισμού μπορεί να περιλαμβάνει και ένα μικρό οστικό τεμάχιο (bony mallet finger).

Mallet finger
Mallet vs Jersey

Ο τραυματισμός αυτός είναι ιδιαίτερα συχνός, με τυπικό μηχανισμό την άμεση πλήξη της λυγισμένης ονυχοφόρου φάλαγγας, κατά τη διάρκεια της εργασίας, αθλητικών ή καθημερινών δραστηριοτήτων. Δεν είναι σπάνιο να δούμε έναν μπασκετμπολίστα, λόγου χάρη, με πολλαπλά παραμορφωμένα δάκτυλα (πολλαπλά mallet fingers). Πολλές φορές, ο ασθενής θεωρεί τον τραυματισμό επιπόλαιο ή λιγότερο σημαντικό, με αποτέλεσμα την καθυστερημένη προσέλευση στον ειδικό. 

Η θεραπεία είναι στις περισσότερες περιπτώσεις συντηρητική, με τη χρήση ειδικού νάρθηκα για 6-8 εβδομάδες. Ο νάρθηκας κρατάει την DIP σε έκταση όλο το 24ωρο, αλλά πρέπει να επιτρέπει ελεύθερη κίνηση στην PIP. Χειρουργείο απαιτείται σε περίπτωση διατομής του τένοντα από ανοικτό τραύμα, αρθρικής συμμετοχής >50%, ή σε κάθε περίπτωση που η άρθρωση είναι σε υπεξάρθρημα. Το χειρουργείο μπορεί να γίνει και με τοπική αναισθησία και περιλαμβάνει συνήθως είτε extension block pinning με βελόνες, ή οστεοσύνθεση με μικρή βίδα, αν το οστικό τεμάχιο είναι αρκετά μεγάλο.

Jersey finger ή ρήξη του FDP στη ζώνη Ι

Η ρήξη του εν τω βάθει καμπτήρα (FDP) τη λεγόμενη ζώνη Ι, δηλαδή η απόσπασή του από την ονυχοφόρο φάλαγγα, είναι γνωστή και ως Jersey finger. Ο τραυματισμός συμβαίνει συχνά σε αθλητές, όταν το δάκτυλο «βρίσκει» στη στολή κάποιου συμπαίκτη, και υφίσταται απότομη δύναμη έκτασης, ενώ βρίσκεται σε κάμψη. Ο παράμεσος είναι το δάκτυλο που εμπλέκεται συχνότερα. 

Jersey finger

Ο ασθενής παρουσιάζεται συνήθως με αδυναμία ενεργής κάμψης της DIP. Η αντιμετώπιση είναι συνήθως χειρουργική, με επιδιόρθωση του τένοντα στην ανατομική του θέση. Δεν είναι σπάνια, το κολόβωμα του τένοντα να μετακινείται κεντρικότερα, και να απαιτείται δεύτερη τομή στην παλάμη προκειμένου να ανευρεθεί. Σε περίπτωση που ο ασθενής προσέλθει καθυστερημένα, είναι πιθανόν να χρειαστεί ανακατασκευή του τένοντα σε 2 στάδια, ή άλλες τεχνικές.

Boutonniere deformity ή παραμόρφωση δίκην κομβιοδόχης

Η παραμόρφωση δίκην κομβιοδόχης, ή Boutonniere deformity, οφείλεται σε ρήξη της κεντρικής δέσμης του εκτατικού μηχανισμού του δακτύλου από την κατάφυσή της στη μέση φάλαγγα. Η διάγνωση γίνεται εύκολα κλινικά από την χαρακτηριστική παραμόρφωση, που περιλαμβάνει κάμψη της PIP & έκταση της DIP, ή με κλινικές δοκιμασίες, όπως το Elson test. 

Boutonniere

H ρήξη είναι συνήθως τραυματική, αλλά η παραμόρφωση μπορεί να οφείλεται και σε χρόνια νοσήματα. Χαρακτηριστικά, ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, αναπτύσσουν Boutonniere σε τουλάχιστον ένα δάκτυλο σε ποσοστό μέχρι 50%. Η βλάβη είναι εύκαμπτη στα αρχικά στάδια, αλλά με τον καιρό μπορεί να γίνει δύσκαμπτη, αν παραμεληθεί.

Η θεραπεία είναι συνήθως συντηρητική στις οξείες περιπτώσεις (<4 εβδομάδες) χωρίς ανοικτό τραύμα, με νάρθηκα που διατηρεί την PIP σε έκταση για 6 εβδομάδες, με μερική χρήση του νάρθηκα τη νύχτα ή κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων για άλλες 4-6 εβδομάδες. Ανοικτές διατομές ή ρήξη με παρεκτοπισμένο οστικό τεμάχιο, απαιτούν χειρουργείο. Οι παραμελημένες περιπτώσεις με δυσκαμψία και οι εκφυλιστική παραμόρφωση στο πλαίσιο συστηματικής νόσου, απαιτούν πιο εξειδικευμένο χειρουργείο. 

Swan neck deformity ή παραμόρφωση δίκην λαιμού κύκνου

Το Swan Neck διαφέρει από το Boutonniere στο ότι παρουσιάζει έκταση της PIP και κάμψη της DIP. Αν και μπορεί να είναι αποτέλεσμα τραύματος, συνήθως εμφανίζεται ως εκφυλιστική παραμόρφωση σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα (50%). Ο κυριότερος αιτιολογικός παράγοντας είναι η χαλάρωση του παλαμιαίου συνδέσμου (volar plate). 

Swan neck deformity

Τραυματικά, μπορεί να συμβάλλουν ένα παραμελημένο mallet finger, ή ρήξη του επιπολής καμπτήρα. Μικρού βαθμού παραμορφώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά, με νάρθηκες. Σε πιο δύσκαμπτες ή χρόνιες μορφές, απαιτείται χειρουργική διόρθωση (πχ., volar plate advancement +/- central slip tenotomy).

Skier’s thumb ή ρήξη ωλενίου συνδέσμου του αντίχειρα

Ο πλάγιος ωλένιος σύνδεσμος του αντίχειρα (ή UCL) είναι ένας ισχυρός σύνδεσμος που βρίσκεται στη βάση του αντίχειρα, στην έσω πλευρά, μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. H βλάβη είναι γνωστή και ως ο αντίχειρας του σκιέρ (skier’s thumb), καθώς συμβαίνει συχνά μετά από πτώσεις στο σκι. Η χρόνια εκδοχή της πάθησης σχετίζεται την μακρόχρονη ανεπάρκεια του συνδέσμου από υπερβολική επαναλαμβανόμενη χρήση, και είναι γνωστή ως gamekeeper’s thumb. Ο συνηθέστερος μηχανισμός κάκωσης για τη ρήξη ωλενίου πλαγίου συνδέσμου αντίχειρα είναι η πτώση στον τεντωμένο αντίχειρα, που τον αναγκάζει σε υπερβολική απαγωγή. 

Thumb UCL tear

Αν η ρήξη είναι μερική και δεν υπάρχει σημαντική αστάθεια (παρουσία endpoint ή τελικού σημείου), η ρήξη μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, με νάρθηκα για 6 εβδομάδες και σταδιακή κινητοποίηση. Αν η ρήξη είναι πλήρης, η θεραπεία είναι κατά κανόνα χειρουργική (με άγκυρες), καθώς ο σύνδεσμος αδυνατεί να επουλωθεί λόγω της παρεμβολής μαλακών μορίων (απονεύρωση του προσαγωγού – βλάβη Stener). Σε περίπτωση χρόνιας βλάβης (άνω των 6 εβδομάδων), ενδείκνυται η χρήση τενόντιου μοσχεύματος, από άλλο σημείο στο ίδιο χέρι.

Boxer’s fracture ή κάταγμα 5ου μετακαρπίου

Το πιο κοινό κάταγμα μετακαρπίου είναι το κάταγμα του αυχένα του 5ου μετακαρπίου, γνωστό και ως κάταγμα του μποξέρ (boxer’s fracture), από το κλασικό μηχανισμό της γροθιάς που διαλάθει τον στόχο της. To κάταγμα αυτό συμβαίνει συνήθως μετά από ένα χτύπημα της κλειστής γροθιάς σε σκληρή επιφάνεια (πχ, κάποιον τοίχο), αλλά μπορεί να συμβεί και από άλλες κακώσεις (πχ, αθλητισμός ή τροχαίο ατύχημα). Το περιφερικό τμήμα του κατάγματος συνήθως παρεκτοπίζεται παλαμιαία. 

Boxer's fracture

Το κάταγμα πρέπει να ελεγχθεί κλινικά και ακτινολογικά. Δεδομένου ότι η αποδεκτή γωνίωση στα κατάγματα του 5ου μετακαρπίου είναι οι 40ο, τα περισσότερα κατάγματα αυτού του είδους αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Μεγαλύτερες γωνιώσεις μπορούν να αναταχθούν κλειστά, υπό τοπική αναισθησία. Ο κρισιμότερος, ίσως, παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει στην απόφαση για χειρουργική αντιμετώπιση, είναι η πιθανή στροφική παραμόρφωση του δακτύλου. Αν το δάκτυλο έχει στροφική παραμόρφωση, τότε είναι απαραίτητο το χειρουργείο.  

Κάταγμα βάσης αντίχειρα – Bennett & Rolando

Το κάταγμα Bennett είναι ένα ενδαρθρικό, λοξό κάταγμα της βάσης του 1ου μετακαρπίου. Το κάταγμα Rolando είναι παρόμοιο, αλλά πιο πολύπλοκο κάταγμα, με μεγαλύτερη συντριβή. Είναι σημαντικό, τα κατάγματα αυτά να αναγνωρίζονται έγκαιρα, λόγω της αστάθειάς τους και της ανάγκης για ανατομική ανάταξη και οστεοσύνθεση. Αν ένα κάταγμα Bennett επουλωθεί με εμμένουσα παρεκτόπιση, ο ασθενής είναι επιρρεπής στην εμφάνιση δυσκαμψίας, πόνου, ή αστάθειας βραχυπρόθεσμα, καθώς και αρθρίτιδας μακροπρόθεσμα (εντός 5-7 ετών).  

Bennett & Rolando

Κατάγματα δακτύλων

Τα κατάγματα δακτύλων είναι συχνά, και μπορεί να αφορούν την περιφερική, μέση, ή κεντρική φάλαγγα. Ο μηχανισμός μπορεί να περιλαμβάνει κάποια αθλητική ή επαγγελματική δραστηριότητα, πτώσεις, κλπ. Η περιφερική φάλαγγα και το μικρό δάκτυλο είναι που εμπλέκονται συχνότερα. Η διάγνωση μπορεί να γίνει εύκολα με απλές ακτινογραφίες. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική, ανάλογα με την πολυπλοκότητα του κατάγματος, πιθανή ενδαρθρική συμμετοχή, παρεκτόπιση, στροφική παραμόρφωση του δακτύλου, κλπ.  

Εξάρθρημα δακτύλου

Άλλη μια κάκωση δακτύλου είναι τα εξαρθρήματα, που μπορεί να αφορούν την άπω φαλαγγοφαλαγγική (DIP), την εγγύς (PIP), ή την μετακαρποφαλαγγική άρθρωση (MCP). Πιο συχνά εμπλέκεται η PIP. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να συνυπάρχει κάταγμα. Το εξάρθρημα της PIP είναι πιο συχνά ραχιαίο. Η ανάταξη τις περισσότερες φορές μπορεί να γίνει κλειστά υπό τοπική αναισθησία. Αν η κλεειστή ανάταξη αποτύχει, τότε χρειάζεται ανοικτή ανάταξη, λόγω παρεμβολής μαλακών μορίων. 

Τραυματισμοί απογαντισμού – ring avulsion injuries

Ο τραυματισμός απογαντισμού, ή ring avulsion injury μπορεί να είναι δυνητικά σοβαρός τραυματισμός στο χέρι και μπορεί να απειλήσει τη βιωσιμότητα του δακτύλου. Ο συνήθης μηχανισμός είναι μια αιφνίδια εμπλοκή του δακτυλιδιού (βέρας στον παράμεσο) σε κάποιο σταθερό αντικείμενο, με αποτέλεσμα την αιφνίδια έλξη και τον κυκλοτερή τραυματισμό των μαλακών μορίων του δακτύλου. Ο βαθμός βλάβης των αγγείων κάτω από το δέρμα μπορεί να ποικίλει και να είναι χειρότερος από τον φαινομενικό. Η κάκωση απαιτεί άμεση αντιμετώπιση από εξειδικευμένο χειρουργό λόγω του άμεσου κινδύνου απώλειας του δακτύλου. Το 2015, ο κωμικός Jimmy Fallon, παραλίγο να χάσει το δάκτυλό του λόγω ενός παρομοίου ατυχήματος.  

Nailbed injuries – τραυματισμοί της ονυχοφόρου φάλαγγας

Η ονυχοφόρος φάλαγγα υφίσταται συχνά τραυματισμούς. Τα κατάγματα είναι συχνά και μπορεί να είναι ανοικτά, δηλαδή με υπερκείμενο τραύμα. Επίσης συχνό είναι το υπονύχιο αιμάτωμα, που ενίοτε μπορεί να χρειαστεί παροχέτευση με βελόνα. Στα παιδιά είναι συχνά τα κατάγματα Seymour, δηλαδή παρεκτοπισμένα κατάγματα της τελικής φάλαγγας του δακτύλου, με συνοδό τραύμα της υπονυχίου χώρας (nailbed injury). Η θεραπεία περιλαμβάνει ανάταξη του κατάγματος και επιδιόρθωση με ράμματα της υπονυχίου χώρας.  

Αν έχετε κάταγμα χεριού, κάκωση δακτύλου ή άλλου είδους τραυματισμό στο χέρι, επικοινωνήστε με τον κ. Παναγόπουλο, προκειμένου να λάβετε εξειδικευμένη φροντίδα στο πρόβλημά σας.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ Mallet finger & Jersey finger;

Το mallet finger αφορά το εκτείνοντα, ενώ το jersey finger είναι τραυματισμός του κα

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε mallet & boutonniere;

Το mallet finger αφορά απόσπαση του εκτείνοντα από την τελική φάλαγγα, ενώ το boutonniere αφορά απόσπαση της κεντρικής δέσμης από τη μέση φάλαγγα.

Τηλέφωνο

+30 210 3639885

Κινητό

+30 6936 828444

Βρείτε μας

Κλείστε ραντεβού σήμερα με τον κ. Παναγόπουλο, προκειμένου να λάβετε εξειδικευμένη φροντίδα για το πρόβλημά σας.

11 τραυματισμοί στο χέρι που πρέπει να γνωρίζετε Read More »

Scroll to Top